Milorad Pavić
Posted by: rejka on: August 23, 2008
Hetaja asoba sa svaim “chazarskim rečnikam” pakrysie vynosić moj mozg )) Pakul jašče mała pračytaŭ, ale adrazu ž skažu, što spadabałasia historyja pra pryncesu Atech, jakaja nibyta zahinuła ad litar z budučyni j minuaha. Voś už sapraŭdy paradoks času. I ja pakul nie ŭciamiŭ, jak jana marhnuła ŭ budučyni paśla śmirci. “Kaniec viečnaści” nervova palić zboku 
Fantastyka. Asimov Isaak. Pieršyja ŭražańni.
Posted by: rejka on: August 6, 2008
Pačaŭ razumieć, što palubiŭ fantastyku. Nie ŭ tym sensie, što raniej jaje nie lubiŭ. Lubiŭ, ale ja mieŭ ab joj ŭražańnie ŭ asnoŭnym ad filmaŭ. A voś zaraz pačaŭ čytać klasykaŭ fantastycy. I pieršym akazaŭsia Isaak Asimov ź jaho “Kancom viečnaści” (The end of iternity). Dalej pajšła seryja “Asnavańnie” (Foundation). Užo 3 ramany )) I janu zaciahvajuć u svoj śviet. U śviet budučyni, nastolki dalokaj, što čałaviek zasialiŭ usio našuju Galaktyku, nastolki dalokuju, što čałaviek zabyŭsia ź jakoj planety jon. Tema Ziamli ŭ skolź zakranutaja ŭ pieršaj trylogii razy 2 napeŭna. Ale apošniaja (pa chranalogii, a nie pa napisańniu) napeŭna nam raspaviadzie historyju sutyknieńnia našych dalokich naščadkaŭ sa svajoj praradzimaj. Mnie zastajecca tolki ciapliva čakać i nie biehčy ŭpierad pieraskokvajučy staronki. Treba atrymać asałodu ad Asimova 
Čaho j svajmu patencyjnamu čytačy pažabaju 
22 červienia
Posted by: rejka on: June 22, 2008
U hety dzień 5 hod tamu adyjšoŭ ad nas vialiki Biełarus i vialiki piśmieńnik Vasil Bykaŭ. Čałaviek, jaki prajšoŭ vajnu. Piśmieńnik, jaki pisaŭ pra vajnu. Biełarus, jaki zmahaŭsia za biełaruščynu. Viečnaja pamiać…
Vasil Bykaŭ, 19.06.1924 – 22.06.2003
67 hod tamu adbyŭsia pačatak vajny pamiž Nacyskaje Niamieččyny j ZSSR. A kali dakładniej, to napadam na pieršaj na apošniaha. Nie ličy ja, što heta było vyzvaleńniem biełaruskaha narodu ad balšavickaje akupacyi. Bo nacyskaja akupacyja – heta nie vyzvaleńnie, a ŭsio-tki akupacyja. I nia chočacca mnie kazać, što lepej niamieckaja akupacyja čym radzianskaja. Moža biełaruskaja nacyjanalnaja śviadomaść i lepej raźvivałasia pad niemcami. Moža, ale ŭsio-tki šmat jakija ludzi ličyli saviecki źviaz svajoj radzimaj na jakuju napadaje vorah. Kaniešnie, kali napadaje vorah – heta vielmi drenna. I ja b u toj čas vystupiŭ b suprać niemcaŭ sa zbrojaj na baku ZSSR. A paśla vajny dałučyŭsia b da antysavieckaha supracivu. Ale ja rablu padobnyja vysnovy zaraz. Nia viedaju, jak by ja rabiŭ u toj čas. Karaciej – heta trehiedyja biełaruskaha narodu. Vajna ŭ jakoj Biełaruś straciła šmat ludziej, staciła terytoryi paśla vajny. I heta kraina pieramožca fašyzmu! Ahidna, što my panieśli adzinyja straty…
